همان وقتی که مغموم شده اید و زانوی غم در بغل گرفته اید و خود را از همه محروم تر می بینید ، لطف حق بالای سر شماست و فرج نزدیک است . انّ مع العسر یسراً : همانا با هر سختی ، آسانی است .

ما در دنیایی زندگی میکنیم که وقتی به یک کسی خوبی کردیم و خوبی کردیم و خوبی کردیم، روزیکه خوبی نکنیم ما از نظر او آدم بدی هستیم!شما نمی توانید بگویید، من ده بار به یک کسی خوبی کردم، بار یازدهم که نخو

من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی یا چه کردم که نگه باز به من مینکنی دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست تا ندانند حریفان که تو منظور منی دیگران چون بروند از نظر از دل بروند تو چنان در دل

اگر فقط کارایی رو که بلدی انجام بدی، هیچ وقت چیز جدیدی یاد نمیگیری استاد شیفو :)

چشم رضا و مرحمت بر همه باز میکنی چون که به بخت ما رسد این همه ناز میکنی ای که نیازمودهای صورت حال بیدلان عشق حقیقت است اگر حمل مجاز میکنی ای که نصیحتم کنی کز پی او دگر مرو در نظر

دست عشق از دامن دل دور باد! میتوان آیا به دل دستور داد؟ میتوان آیا به دریا حکم کرد که دلت را یادی از ساحل مباد؟ موج را آیا توان فرمود: ایست! باد را فرمود: باید ایستاد؟ آنکه دستور زبان عشق را بیگزاره در نهاد ما نهاد خوب میدانست تیغ تیز را در کف مستی نمیبایست داد موضوعات مرتبط: دلنوشته ها

نازم آن آموزگارى را كه در یك نصف روزدانش آموزان عالم را چنین دانا كندابتدا قانون آزادى نویسد در جهان بعد از آن با خون هفتاد و دو تن امضا كندهر كه باشد چون حسین آزاد و دیندار و شجاع حرف باطل را نباید از كسى اصغا كندنقد هستى داد و هستىِ جهان یكجا خرید«عاشق آن باشد كه چون سودا كند یكجا كند» موضوعات مرت...

می گویند روزی ملاصدرا در کنار حوض پر آب مدرسه درس می داد . غفلتأ فکری به خاطرش رسید و رو به شاگردان کرد و گفت: « آیا کسی می تواند ثابت کند آنچه در این حوض است آب نیست؟»چند تن از طلاب زبر دست مدرسه با استفاده از فن جدل که در منطق ارسطو شکل خاصی از قیاس است و هدف عاجز کردن طرف مناظره یا مخاطب است نه ق...

پاییز کوچک من، گنجایش هزار بهار، گنجایش هزار شکفتن داردوقتی به باغچه میxadنگرم روح عظیم «مولانا» را میxadبینم که با قبای افشان و دفتر کبیرش زیر درختxadهای گلابی قدم میxadزند و برگxadهای خشک زیر قدمxadهایش شاعر میxadشوندوقتی به باغچه میxadنگرم «بودا» حلول میxadکند در قامت تمام نیلوفرهاوقتی به باغچه م...

زیباترین انسانهایی که دیدمچشم رنگی ها نبودندقد بلندها نبودندلب برجسته ها نبودندمو بلندها نبودندهیچ کدام زیباترین نیستندمدلهای برندهای معروف زیباترین نیستندآنهایی که شبیه به ستارگان سینمای جهان اند زیباترین نیستندزیباترین ها فقط شبیه به حرفهایشان هستند و چقدر دوست داشتنی اند انسانهایی که شبیه به حرفه...

عمر زاهد همه طى شد؛«به تمناى بهشت»او ندانست که در«ترک تمناست بهشت»این چه حرفیست که در«عالم بالاست بهشت»هر کجا وقت خوش افتادهمانجاست بهشت ...!دوزخ از تیرگی بخت درون من و توستدل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت...! صائب تبریزیموضوعات مرتبط: دلنوشته ها ، شعر

هرگز حدیث حاضرِ غایب شنیده ای؟ من در میان جمع و دلم جای دیگریست...  

هر انسانیکه نمیتوانم دوستش بدارمسرچشمهی اندوهیست ژرفبرای من ...هرانسانیکه روزی دوستش داشتهامو دیگر نمیتوانمش دوست بدارمگامیست به سوی مرگبرای من !آن روز که دیگر نتوانمکسی را دوست بدارمخواهم مرد !آی شمایانکه میدانیدشایستهی عشق مناید ...مراقب باشید ، مراقب باشیدتا مرا نکشید... موضوعات مرتبط: دلنوشته ها...

my villageI just wish to beless educated and more intelligentless clever and more wiseless knowledgeable and more i ocentmore of mud and less of cementJust like my village Indian poet: Vivek Shah

جان جهان! دوش کجا بودهای نی غلطم، در دل ما بودهای دوش ز هجر تو جفا دیدهام ای که تو سلطان وفا بودهای آه که من دوش چه سان بودهام! آه که تو دوش کرا بودهای! رشک برم کاش قبا بودمی چونک در آغوش قبا بودهای زهره ندارم که بگویم ترا « بی من بیچاره چرا بودهای؟! » یار سبک روح! به وقت گریز تیزتر از باد صبا بودها...

ای دوست بیا تا غم فردا نخوریموین یکدم عمر را غنیمت شمریمفردا که ازین دیر فنا درگذریمبا هفت هزار سالگان سر بسریم موضوعات مرتبط: دلنوشته ها ، شعر

چه خوب میشد همین لحظهیک اتفاقی میافتادمثلا باد می آمدمیرفت باغهای بالا را دور میزدبرمیگشت، خاک را بو میکرد،و از کنارِ شمشادهای شکستهبوی خوش آب وخبر از هوای حامله میآورد. اصلا بادچرا از چیزی شبیه باران نمیخواند! پس کی میآید همان که میگوینددریا را با خود خواهد آورد!؟مادرم میگویدبرای شنیدنِ آوازِ آینه ...

به یاد دوست عزیزم که همیشه میگفت: "عمری دیفال رفقا بودیم و سوختیم به پای رفقا".... روحت شاد دوست خوبم الحق که تا بودی حق رفاقت رو ادا کردی... + نوشته شده در سه شنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 20:46 توسط فاطمه صالح نيا |

ڪــشــــیده ڪار جوانـــی به اوج ویـرانیهــــــزار شڪـر ڪه حـــــال مرا نمیـدانـیفـــــریــــب ظاهر گل را نخور که او داردبه لــب تـــبسم و در سیـــنه تیـغ پنهانـیحدیث عقل و دل و چشم من شنیدنی استیڪی پریده،یڪی خــون،یڪیست بارانـیدلم خوش است که گاهی به خواب میبینمتورا ڪه میــرســی و تا هـمیشـــه میمان