در حیرتم از خلقت آب بادرخت همنشین شود، آنرا شکوفا میکند
به آتش خورد،خاموش میکند
به ناپاکی خوردتمیز میکند
ولی تنها بماند،گنداب میگردد
دل مانیز بسان آب است، باهم بودنهایمان را قدر بدانیم.
برچسب: نویسنده: ابوالفضل نوروزی تاريخ: سه شنبه 18 ارديبهشت 1403 ساعت: 16:17